Genevako Laugarren Hitzarmena | |
---|---|
Mota | tratatu |
Honen parte da | Genevako Konbentzioak |
Data | 1949ko abuztuaren 12a |
Argitaratze-data | 1949ko abuztuaren 12a |
Indarrean sartze | 1950eko urriaren 21a |
Argumentu nagusia | Genevako Konbentzioak |
Kokaleku | Geneva |
Herrialdea | Vatikano Hiria |
Sinatzailea | |
Depositary (en) ![]() | Swiss Federal Council (en) ![]() |
Lanaren edo izenaren hizkuntza | txekiera |
Osatuta | |
Lan osoa eskuragarri | ihl-databases.icrc.org… |
Gerra-Garaian Pertsona Zibilak Babesteari buruzko Genevako Hitzarmena (CHIV), Genevako Laugarren Hitzarmen modura ezagunagoa, Genevako Hitzarmenetako lau itunetako bat da, 1949ko abuztuan onartu eta 1950eko urrian indarrean sartutakoa.[1] Lehenengo hiru hitzarmenak borrokalariei buruzkoak ziren bitartean, Genevako Laugarren Hitzarmena gerra-eremuan zeuden zibilentzako babes-humanitarioa jorratzeaz arduratu zen. Gaur egun, 1949ko Genevako Hitzarmenen barne 196 herrialde daude, hau eta beste hiru itunak barne hartzen dituena.[2]
1993an, Nazio Batuen Erakundeko Segurtasun Kontseiluak Idazkari Nagusiaren eta Adituen Batzordearen txosten bat onartu zuen, zeinak Genevako Hitzarmenak nazioarteko ohiturazko zuzenbidearen parte zirela ondorioztatu zuen. Ondorioz, hitzarmenak sinatzaile ez direnentzat ere lotesleak bihurtu ziren; betiere, gatazka armatuetan parte hartzekotan.[3]